Shooting

14 Nisan 2012

Düşman cesetlerini göstermek askerinin, müttefikinin moralini yükseltir.

Düşmanların askerinin veya müttefikinin parçalanmış cesetlerinin fotograflarını paylaştığını bilmen moralini bozar.

Kendi ülkendeki felaketzedelerin fotograflarını paylaşmayı, kişisel hakların ihlali olarak görürsün.

Ama başka, uzak ve fakir ülkelerdeki felaketleri, kıyımları ayrıntılarıyla kendi halkına göstermekten çekinmezsin.

Susan Sontag özetlemesinden, kadınları vurmakla fotograflamak arasındaki aynılığı  tek çatı  altında toplayan shooting sözcüğüne zıplasak olur mu?

Ya! Kol emekçilerini, yoksul halkı aptal, geri zekalı, iradesiz  resmeden cumhuriyet elitine sıçrasak?

Rambo’nun hâsılat rekorları  kırdığını hatırlasak ya da?

Tüm bunlardan sonra tanıdık dünya biraz yabancı gelir mi?

Reklamlar

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Connecting to %s

%d blogcu bunu beğendi: