Eda, Nurten ve Derya

27 Mayıs 2012

Dün Hakkâri’den gelen üç genç kızımız  atölyeme misafir oldular. Eda, Nurten ve Derya.”Biz oyuncu olucaz” diye  yırtınmışlar, tepinmişler,  aileleriyle, öğretmenleriyle didişmişler; kendilerine el veren bir hocalarıyla valiliğe çıkmışlar, milletvekilleriyle temasa geçmişler, destek bulmuşlar ve İstanbul’a gelmişler.

Önce biraz sohbet ettik. Bildiğim kadarıyla kürtçe konuştuk biraz. Benim kürtçeme çok güldüler. Sonra doğaçlama  yaptık. Televizyondan öğrendikleri yaygın yanlışları düzelterek oyunculuk sanatına âcil’den giriverdiler. Bir saat içinde bir noktadan diğerine geldiler. E! İstanbul’da anlama, öğrenme isteği duyan birilerine rastlamak zor. Talebe artık yok denecek kadar az. Herkes sanatı  draje, enjeksiyon, kapsül vb. yollarla satın almaya çalışıyor. Ötekiler de sanki olurmuş gibi  sanatı/bilgiyi paketleyip satmaya çalışınca, talebesiz ve hocasız okullar cenneti alabildiğine gelişiyor. O yüzden bu üç Hakkârili kızcağız ilk  elde pek talepkâr yani talebe hâlleriyle gönlümü fethettiler.

Yani?

Dün ben biraz umutlandım.  Odur.

Reklamlar

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Connecting to %s

%d blogcu bunu beğendi: