Sağır Dilsiz Sınıfı

26 Eylül 2012

İlkokulumuzda (Oruçgazi) sağır dilsizlere ayrılmış bir sınıf vardı. Halam da sağır dilsiz olduğundan -ki o da Erenköy Kız Lisesi’ndeki sağır dilsiz sınıfı’ndan mezundu- o sınıftan çıkanlarla bir şekilde temas etmek için fırsat kolluyordum. Fakat ben onları ne kadar yakın hissetsem onlara  beni yakın hissetmiyorlardı. O zamanlar birçok kişi sağır dilsizliği zeka, akıl sorunu ya da ruhsal hastalık olarak görüyordu. Birçokları sağırların dilleri olmadığına inanıyordu. Halam kadar bana yakın olmayan sağır dilsiz sınıfı öğrencileri, elbette nasıl algılandıklarını biliyor ve olası ki biz “normal”, “işitebilen” çocuklarla aralarına mesafe koyuyorlardı. Ama bir çocuk olarak bunu anlayamazdım. Bu, bize anlatılmadı da. Ayrıca düşman üretiminde mahir bir toplum olduğumuzun da farkında değildim. Tek tipçi, bir örnekçi bir ahlakımız olduğunu da ha keza bilmiyordum. Bugün başta otistik çocuklar olmak üzere , ayrımcılığın, ayrıma maruz kalanların uzaklaş(tırıl)masının nasıl için için sürdürüldüğünü görüyorum. Farklılıklara, çeşitliliğe aman vermeyen; bir örnekçi, tek tipçi, militan; ideolojiye karşı ama son derece ideolojik bir eğitim aklı tam gaz devam ediyor.

Reklamlar

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Connecting to %s

%d blogcu bunu beğendi: