Her Köşebaşına Bir Tiyatro

22 Kasım 2012

Her köşe başında bir tiyatro olsa.

Sokakta yaşayan herkes, kadın, erkek, çocuk, yaşlı, genç, hasta, eşcinsel, travesti, çerkes, kürt, ermeni, işçi, patron, ağaç, kedi, kumru… temsil/tasvir edilse yeniden, yeniden. Böylece herkesin, her şeyin mevcudiyeti tartışılabilse sahnede bir kez daha, bir kez daha ve daima.

Sonra ikindi çayında konuşsalar sokağın sakinleri dünkü oyun hakkında, yanlarında oyuncularla.

Sokağın çocukları bilinmedik oyunları keşfetse; kucaklaşmayı, dostluğu, macera dolu yaşamayı görse tiyatroda mesela.

Sokakta yaşayanların birbirlerine hassasiyeti artsa böylece yavaş yavaş. Komşusu düşünce berikinin dizi acısa.

Sokağın tiyatrosu her zaman içerde, sahnede değil bazen sokakta oynasa oyunlarını. Mesela yazlık oyunlarını, yıldızların altında

Oyunlardaki diyalogdan diyalog kurmaya, fikirlerin/hislerin çarpışmasından diyalektik düşünmeye yatkınlaşsa sokağın insanları. Böylece iki taraflı düşünebilme yeteneği işlese genetiğimize.

Bunlar olursa

zor olur di mi bir memleketi idare etmek? Soru soran, tartışma kovalayan,  muhatap kabul edilmek isteyen çok olur di mi o zaman? O zaman komşuların birleşmesi gibi birleşebilir di mi tüm memleket zorba yöneticilere karşı?

Reklamlar

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Connecting to %s

%d blogcu bunu beğendi: