doğanın kıyısında bir başka doğa

23 Kasım 2013

dereye bakıp dere gibi hissetmek niye olmasın? niye doğanın bir parçası gibi duymayalım kendimizi günbatımını seyrederken? duyalım! hatta inanalım dere olduğumuza, kızaran/kararan güneş olduğumuza. öyle sarılalım ki doğaya yaşadığımız tiksinç hayat gerilerde kalsın biz doğanın derinliklerinde özümüze dönerken.

böyle böyle hissetmenin, duymanın, inanmanın, düşünmenin insanlık tarihinde kadim bir algılama biçimi olduğunu da hatırlıyalım. doğaya yaklaşmaların daima gerçekçi, doğal olmanın ise daima bir fanteziye ve ardından hüsrana dönüştüğünü de unutmıyalım.

milyonlarca yıl evvel sudan gelmekle kalmadık. büyüyüp serpilirken de suyun evladı olarak büyüdük. yine sudan geliyoruz ya. artık bizi büyüten su diğil. tıpkı bizim kaderimizdeki gibi, insanlar tarafından ekilmiş, büyütülmüş, hasat edilmiş insanlar. belki anne baba gibi bir şeyler, belki kurumlar.

bir derenin dağın karanlıklarından, kayalardan, çakıllardan, kumdan, topraktan, köklerden, balıktan, kurbağadan ve akmaktan akmaktan öğrendiğini nerden bilebiliriz? biz dere diğiliz. biz birer ‘mahsülüz’. kendini diğer mahsüllerin bilgilerinden devşirip hem de onlardan ayıran/ayırmaya çalışan birer mahsül.

derenin kenarında bin yıl yaşasak da insanız. doğadan ayrıyız. doğanın bir parçası olarak doğal olamayız. kendi doğamıza yani doğadan ayrı doğamıza yönelik bir doğallıktan söz edilebilir ki bu da pek iç açıcı diğil. bu yani insan doğası sürekli aşmak istediğimiz bir şey zira.

öyleyse? doğaya yakınlaşmak bir hüner ise? kendi doğamızı aşmada bir olanak ise? işte damarlarımız içinde dolanan kan. işte durmaksızın çarpan kalbimiz. işte havayı çekip bırakan ciğerlerimiz. davranışlarımızı, duyularımızı, algımızı sarsan, işte hormanal hareketlerimiz.

işte bunlar bile, dışımızdaki doğayla bütünleşip doğal olmamızı sağlıyacak unsurlar diğil. bununla birlikte, içimizdeki bu doğal unsurlar serbest kalmakla bizi doğa’ya yaklaştırabilicekler ancak.

ölüm, uyku, hastalık gibi durumlar dışında hiçbir zaman doğal olamıyıcağımız bilinciyle, ama doğal olana en çok yaklaşma azmiyle.

Reklamlar

Bir Yanıt to “doğanın kıyısında bir başka doğa”


Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Connecting to %s

%d blogcu bunu beğendi: