yaralı çocuk

06 Şubat 2015

dün kostümcü arkadaş, “avrupalı oyuncuların da böyle burnu büyük mü?” diye sordu.

“hayır!” dedim “aksine. bayaa bi mütevazılardı son gördüğümde.”

“bizimkiler niye böyle peki?”

“bizde herkes böyle, sadece oyuncular değil. çünkü biz hepimiz ebeveynlerimizin, abi, ablalarımızın, diğer aile büyüklerinin fevkalade çarpık çurpuk davranışları, ilişkileri (taciz maciz onlardan bahsetmiyorum bile) yüzünden hasarlı büyüdük, büyüyoruz. bu yüzden bütün olumsuzlukların, başımıza gelen her şeyin yükünü başkalarına atıyoruz. sürekli başkalarını suçluyoruz. hepimiz bu yüzden gizli ya da açık açık snobuz. kendimizi merkeze ak olarak koyuyo gayrısını kara olarak görüyoruz. tıpkı ebeveynlerimiz gibi çarpık çurpuk yetişkinlere dönüşüyoruz. bu halimizin kaynağının ailemiz olduğunu bi bulsak v sonra onları anlayarak/çözümleyerek bağışlasak davranış anlamında aşama kaydedeceğiz ya işte bunu hiç başaramıyoruz. biz tüm sorunlara rağmen hiçbir sorun yokmuş gibi devam edebilen tuhaf bi toplumuz (baksana son günlerde kürsü alan solcularımıza, meğer, tüm sorun ‘kendilerini iyi anlatamamalarındaymış’ aslında demek ki süperlermiş abiler). eh! oyuncular da hepimizin durumunun yoğunlaşmış, en göz önünde halleri sadece. sanırım mevzu budur biraz da.”

Reklamlar

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Connecting to %s

%d blogcu bunu beğendi: