Trendeki Ekran

06 Aralık 2016

Metro treninde tam karşımda bir hanımefendi oturuyordu. Ben gözlerimi ayırmadan istikameten onun sağ üstündeki panoya bakıyordum. Panoya bakarken kafamdan dağınık ama çeşitli duygular uyandıran, içimin yağlarını eriten düşünceler geçiyordu. Video clip gibi bir düşünce klibiydi zihnimdeki. Diklik, sakinlik, yumuşaklık veriyordu. Bu şekilde, düzensiz de olsa düşünmek pek keyifliydi. Düzenli bir düşünme için malzemeler biriktiriyordum belki de.

Sonra karşımdaki hanfendi büyük hareketlerle çantasından bir ayna çıkarıp saçlarını düzeltti. Ardından bir dudak kremini yahut ruju bastırarak dudaklarına sürdü. Panoya odaklanmama rağmen yaptıklarını fark edebiliyordum. Son olarak başını soluna çevirdi ve yukarı kaldırdı. Baktığı yöne baktım. Tavana asılı ekrandaki görüntülerle karşılaştım. Görüntüler hızla düşüncelerimi yuttular. Kendimi dışarı atılmış bir şey, bir ifrazat olarak buldum. Trene ekran konulmasının amacı bu muydu?

Reklamlar

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Connecting to %s

%d blogcu bunu beğendi: