Büyük İşler

17 Aralık 2016

Büyük iş yapmışım hissi uyanır bazen. Risk almışken, tehlikeye atılmışken, hazza batmışken…

Uzun bir yürüyüşün sonlarına doğru; yorgunluk eşiğini aşmış, bacaklarına fazladan derman gelmiş; bedenini tatlı tatlı hissediyorken.

Farkında olarak yahut olmayarak, hayali tribünlerde ayağa kalkmış seni alkışlayan seyirciler görürsün.

Kendinden emin ve memnun bitirirken yürüyüşü uzun süre büyük bir iş yapmışlığın kıvancını duyacağını bilerek ayaklarını uzatırsın.

Dünyayla ilişkilerini yeniden düzenliyorsundur. Büyük bir iş başarmışındır ve dünya sana artık küçük görünüyordur.

Sen önem kazanıyorsun diğer her şey önemsizleşiyordur. Hele bir de gerçekten seni ayakta alkışlayan seyirciler varsa.

Kibir, böbür, büyüklenme sarmaşıkları ekildiği an büyüyen nebatatlardır. Kalabalıkların takdiriyle sulanır, boyatarlar.

Nasıl olduğunu anlamazsın bile, büyük işler başardığına inancın çoğaldıkça küçülürsün. Sonra daha az yürürsün.

Bir koltuğa kurulur büyüklük hikâyelerini yiyip içmeye başlarsın. Lehine eşitsizliğin şerbeti pek tatlıdır.

Yerinde bir nasihattir, sofradan aç kalkılmalıdır.

Reklamlar

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Connecting to %s

%d blogcu bunu beğendi: